Czym jest diagnostyka termoregulacyjna - TRD?

Termografia regulacyjna TRD - czyli cybernetyczna analiza energetyczna człowieka

Wstęp

Termografia regulacyjna wg modelu Heidelberskiego przeszła wiele modyfikacji od momentu  powstania do dzisiejszej metody skanowania. Historia TRD rozpoczyna się już w latach 50-tych, dzięki dr E. Schwamowi i dr Reehe powstają pierwsze fundamentalne zasady diagnostyki termoregulacyjnej - kolejne zmiany wartości temperatury w zakresie podczerwieni określają tzw. regulację, czyli reakcję żywego organizmu na stymulację. Następnie na Uniwersytecie w Heidelbergu grupa naukowców skupiona wokół prof. G Heima opracowuje naukowe standardy i procedury dokonywania pomiarów, bezdotykowym czujnikiem podczerwieni. Ukoronowaniem ich prac jest program analizujący cyfrowy zapis wykonanych pomiarów. Jednak z różnych względów metoda ta nie jest dalej rozwijana. Prawdziwy przełom rozpoczyna się, kiedy szerzej nieznany inżynier E. Motyka z Heidelbergu konstruuje całkowicie nowe urządzenie do pomiarów. Badanie przebiega teraz w formie skaningu, a nie pojedynczych pomiarów. Współpraca z lekarzem K. Krupką owocuje powstaniem nowego programu analizującego cyfrowy zapis zmian regulacji pola energetycznego człowieka. Metoda Heidelberska przechodzi skok jakościowy, który można nazwać rewolucyjnym. Od miejsca powstania zostaje nazwana Heidelberger Scan Modell.

Na czym polega metoda skanowania.

Metoda polega na bezdotykowym pomiarze, czujnikiem podczerwieni, ciała człowieka, które jest poddane bodźcowi stresowemu, jakim jest w tym przypadku, ochłodzenie ciała, co osiąga się przez rozebranie badanego.

Dla ułatwienia sposób badania można porównać do badania usg, gdzie sondę, w tym przypadku analizator podczerwieni, przesuwamy wg określonej procedury wzdłuż ciała człowieka zbierając dane, czyli określone wartości temperatury w zakresie podczerwieni. W odróżnieniu od badania usg tutaj sonda nie styka się z ciałem.

Dokonywane są trzy kolejne pomiary w ustalonym porządku i czasie.

Otrzymujemy szereg wartości, które poddane są matematycznej analizie celem znalezienia korelacji. Aby jasno przedstawić, na czym polega analiza zmian posłużę się poniższym rysunkiem nr 1.

Wykonujemy pierwszy pomiar, wszystkie punkty segregujemy w/g wartości tzn. od najniższej do największej wartości i w ten sposób otrzymujemy wykres. Następnie powtarzamy tę samą procedurę przy drugim i trzecim pomiarze. Otrzymujemy trzy wykresy zmian wartości temperatury. Każdy punkt na określonej krzywej [Nr 1 –czarna pierwszy pomiar nr 2- niebieska drugi pomiar nr 3 – czerwona trzeci pomiar] ma swoje miejsce uzależnione od zmierzonej wartości w danym czasie, natomiast jego numer przyporządkowania pozostaje bez zmian w kolejnych pomiarach. Analiza polega na znalezieniu korelacji pomiędzy trzema pomiarami.

Na rysunku 1 widzimy punkt [oznaczony kolorem brązowym] którego wartości zmieniają się w kolejnych pomiarach. Dla  uproszczenia przedstawiłem tylko jeden punkt. W badaniu TRD analizujemy kilka tysięcy punktów zebranych z powierzchni ciała.

Następnie obliczamy korelacje miedzy drugim a pierwszym pomiarem i miedzy trzecim a pierwszym. W ten sposób obliczamy regulację podstawową. Regulacja obliczana jest nie dla jednego punktu, a dla różnej ilości w zależności od przyjętego wzorca. Czyli możemy obliczyć regulacje np. dla głowy, wtedy wybieramy do analizy punkty reprezentujące głowę . Analogicznie postępujemy, jeżeli chcemy obliczyć regulację dla określonej grupy punktów, które reprezentują daną strefę ciała, narząd lub stronę ciała.

Na następnym rysunku 2 widzimy wyniki obliczania wzajemnych korelacji już w formie pojedynczego wykresu funkcji i podane są one w liczbach bezwzględnych.

1. Kwadrant – pozytywna hyperegulacja punktu

2. Kwadrant – pozytywna hyporegulacja punktu 

3. Kwadrant–  negatywna  hyperegulacja punktu

4. Kwadrant – negatywna hyporegulacja punktu

Zielona prosta na wykresie oznacza normę.

Czerwona prosta  pokazuje matematyczny wykres  funkcji  wszystkich badanych punktów. 

Obnizenie lub spadek czerwonej linii w stosunku do zielonej pokazuje róznice miedzy normą a badaną funkcją. Wykres i zielony słupek po lewej stronie pokazuje rozdział miedzy drugim a pierwszym pomiarem.Wykres i drugi zielony słupek po prawej stronie pokazuje rozdział pomiedzy trzecim a pierwszym pomiarem. 

Porównanie wartosci na zielonych słupkach  daje informacje czy mamy do czynienia z hyperegulacją, hyporegulacją, czy z brakiem regulacji. . (Na przykładowym wykresie doszło do zmiany o charakterze  hyperegulacji – zmiana 75 na 88).

Co to znaczy hyper- i hyporegualcja oraz sztwność regulacyjna 

Każdy punkt który zmierzyliśmy ma swoją określoną wartośc. Na skutek bodźca [stresora – w tym wypadku tym stresorem jest ochłodzenie] następuje rekacja pod postacią zmiany wartości danego punktu. Dlaczego dochodzi do zmiany? Z punktu widzenia fizyki kazdy bodziec [stresor] wywołuje rekację energetyczną układu, w tym wypadku organimu człowieka. Każdy punkt na skórze poddany bodźcowi może zareagowac na trzy sposoby.

Wartosc czyli temperatura może wzrosnąc, czyli niejako punkt sie rozgrzewa; temperatura moze ulec spadkowi czyli punkt ulega ochłodzeniu i ostatnia mozliwośc temperatura nie ulega zmianie. Jezeli wszystkie badane punkty posegregujemy według wartości, od najmniejszej do największej, i nadamy każdemu punktowi określony numer, a następnie zaobserwujemy jak w czasie, czyli podczas nastepnych dwóch pomiarów, zachowały się te punkty to otrzymamy informację, która nazywamy regulacją .

Regulacja to naważniejszy parameter zmian energetycznych. Dlaczego spróbuję to wytłumaczyc w prosty sposób.

Jezeli punkty o najwyższych wartosciach w kolejnych pomiarach tzn. drugim i trzecim  będą  miały wartosc niższą to nazwiemy to hyperegulucją pozytywną , jezeli te same punkty  będą sie rozgrzewać to nazwiemy to hyperegulacją negatywną. Wynika to z oczywistch praw fizyki, że żadna wartośc prawidłowa nie moze rosnąc, gdyż taka sytuacja staje sie  nieprawidłowa i sugeruje patologię danej funkcji.

Analogicznie jezeli punkty o najniższej wartosci w kolejnych pomiarach, czyli drugim i trzecim, będą mialy wyższa wartosc to nazwiemy to hyporegulacją pozytywną, jezeli te same punkty bedą obnizać swoją wartość to nazwiemy to hyporegualcją negatywna. Powstaje dokładnie taka sama sytuacja jak w przyapdku punktów gorących, z tym ze jest to reakcja odwrotna czyli ciągły spadek tempertury jest reakcją nieprawidłową i także sugeruje patologię funkcji.

Zostaje trzecia możliwśc czyli nie zachodzi żadna zmiana  wartosci temperatury punktu na skutek działania bodźca [ stresora]. Sytuację taka nazywamy sztwnoscią regulacyjną.

Wykresy tych korelacji przedstawiam na rysunku nr 2. Sztywnosc regulacyjna jest najbardziej niekorzystną sytuacją regulacji. Brak odpowiedzi na bodziec mowi o kompletnym chaosie energetycznym. Stan taki nie moze trwac długo. Dlatego zawsze dążymy do wyjasnienia tego rodzju reakcji .

 Skąd bierzemy punkty do analizy TRD i jak oceniamy stan narządów .

Człowiek dysponuje wieloma systemami - np. systemem naczyń - żyłami, tętnicami, naczyniami limfatycznymi; systemem nerwowym - wegetatywnym . Na ten temat wystarczająco dużo jest zawarte w programie studiów  medycznych. O czym jednak wiemy niewiele, to np. podział ciała człowieka na segmenty. Pojęciem segment będziemy określać cały obszar obejmowany przez pojedynczy nerw rdzeniowy w różnych tkankach. Taki podział segmentacyjny występuje nie tylko w tułowiu, ale także w kończynach. Na poniższym rysunku 3 widzimy rozkład segmentów ciała .Nerw rdzeniowy jest punktem orientacyjnym  unerwienia segmentacyjnego.

Obszary jego wpływów obejmują, jak wiemy, skórę (dermatoma), mięśnie szkieletowe (myotoma) i trzewia (enterotoma). Segmentacyjnemu porządkowi podlega  także unerwienie wegetatywne naczyń, gruczołów potowych, „stroszycieli” włosów. Centrum segmentu stanowi krążek międzykręgowy. Podział segmentacyjny organów wewnętrznych mógł nastąpić dopiero dzięki ich unerwieniu i ich stosunkowi do rdzeniowego systemu
nerwowego. Podział ten został dokonany wyłącznie na podstawie obserwacji klinicznych.
Pewne części skóry, mięśni i poszczególnych organów wewnętrznych tworzą, w oparciu o ich unerwienie przez nerwy rdzeniowe, funkcjonalną jedność, w której bodziec może przebiegać poprzez nerw rdzeniowy do organu wewnętrznego, na odpowiedni dermatom, ale także w przeciwnym kierunku.

W obrębie głowy nie istnieje rdzeniowy podział na segmenty. Zasada podziału opiera się tu na jednostce łuku skrzelowego.

Przy regulacji ciepłoty ciała decydującą rolę odgrywa skóra. Dlatego należałoby na krótko powrócić do anatomii i fizjologii tego organu. Jak wiemy w skórze wyróżniamy trzy warstwy: epidermis, corium i subkutis. Przy czym corium jest w skórze miejscem odpowiedzialnym za tworzenie i wydalanie ciepła skóry.

Substancja podstawowa corium  tworzona jest przez siateczkowo -
śródbłonkową tkankę łączną (RES).W całym corium skóry wytwarza ona jednolite, płynne, luźne, wysoko aktywne ciało tkanki łącznej. Ukrwienie żylne skóry jest o wiele silniejsze niż pozostałych części organizmu człowieka. Tak silne wyposażenie skóry w splot żylny odpowiada histologicznej budowie organu zmysłu. Poza tym w corium przebiegają dwie sieci naczyń włosowatych limfy. Przyjmują  one obficie międzykomórkowy płyn tkankowy, który ostatecznie uchodzi potem poprzez miejscowe gruczoły limfatyczne do przewodu piersiowego. W przypadku płynu tkankowego chodzi o fizjologiczny przesięk naczyń włosowatych, który wydzielany jest z kapilarów tętniczych do przestrzenie międzykomórkowej.

Później jest on wchłaniany w części przez kapilary żylne z powrotem do krwi, a pozostała część uczestniczy w tworzeniu limfy. Unerwienie skóry jest  również intensywne. Luźna tkanka łączna corium zaopatrywana jest przez  włókna sympatyczne i parasympatyczne. Regulacja ciepłoty skóry następuje w wyniku zwężania lub rozszerzania się kapilarów, które z kolei sprzężone są z innymi systemami corium. W każdym przypadku przy regulacji ciepłoty przez skórę, zasadniczą rolę odgrywa mezenchymalna substancja podstawowa, która pod względem funkcjonalnym znajduje się pomiędzy systemem  naczyniowym żył i tętnic. Na podstawie segmentacyjnego podziału ciała przez nerw rdzeniowy, ciepłota i zdolność reagowania skóry na bodźce stają się wskaźnikami głębiej zlokalizowanych zaburzeń funkcjonowania całego organizmu lub jego poszczególnych organów. Przykładowo  tacy badacze  unerwienia segmentowego  jak HEAD i MACKENZIE byli w stanie stwierdzić palpacyjnie przy schorzeniach organów wewnętrznych niesymetryczne temperatury w przyporządkowanych organom segmentach.

Wiemy też, że określone  strefy skóry odpowiadają określonym narządom i nazywamy je strefami Heada [rysunek 4]

Dzisiaj wiemy, że za te reakcje odpowiadają tzw reakcje segmentowe, które pokazuje na rysunku 5

W trakcie badań na metodą termoregulacyjną na uniwersytecie w Heidelbergu dokładnie opracowano i opisano mapę punktów potrzebną do oceny pomiaru termograficznego i odpowiadającą poszczególnym organom ciała ludzkiego.

Na tej podstawie uzyskujemy informację o stanie badanych narządów.

Opis funkcji narządów obejmuje sześć pojęć zmian regulacji energetycznej, a mianowicie:

• Osłabienie funkcji wskazuje na ograniczenie rezerwy energetycznej danego narządu na bodziec i jest to efektem przejściowym.
• Wyczerpanie funkcji wskazuje na znaczne ograniczenie reakcji energetycznej danego narządu na bodziec i wskazuje na znaczne zmniejszenie rezerwy energetycznej, co może odpowiadać początkowym zmianom przewlekle zapalnym
• Przewlekłe wyczerpanie funkcji wskazuje na zupełne wyczerpanie rezerwy energetycznej danego narządu na bodziec, co może odpowiadać histologicznie przewlekłemu zapaleniu.
• Wzmożenie funkcji wskazuje na nieproporcjonalne zwiększenie reakcji energetycznej danego narządu na bodziec, co może być efektem kompensacji lub początkową ostrą reakcją zapalną lub alergiczną.
• Hyperaktywnośc funkcji wskazuje na bardzo duże zwiększenie reakcji na bodziec, co może wskazywać na ostry stan zapalny, reakcje alergiczną lub silna reakcja stresową
• Sztywność- oznacza blokadę funkcji energetycznej narządu na bodziec, i to, że przebiega ona w sposób nieuporządkowany, czyli chaotyczny. Reakcja taka wymaga diagnostyki lub obserwacji.

Poniżej przedstawiam przykładowy raport z analizy narządów ·TRD, gdzie widzimy opis tzn. np. norma lub sztywność, itd., oraz wartość regulacji podana w liczbach bezwzględnych

Analiza narządowa

Narząd	Rezultat	Opis
Nerki	47,8	Oslabienie
Pęcherz moczowy	105,0	Norma
Wątroba	43,3	Oslabienie
Pęcherzyk żółciowy	57,9	Oslabienie
Serce	0	Sztywność
Jelito cienkie	64,8	Norma
Żoładek	69,0	Norma
Trzustka	77,1	Norma
Płuca	100,6	Norma
Jelito grube	-12,4	Przewlekle wyczerpanie
Esica i odbytnica	116,3	Norma
Narządy podbrzusza	102,8	Norma
OUN - ośrodkowy system nerwowy	114,4	Norma
Układ wegetatywny	120,0	Wzmozenie funkcii
System immunologiczny	86,3	Norma
Analiza narządowa –całościowa średnia	83,9	Norma

Obok informacji o stanie narządów możemy otrzymać informacje o funkcji gruczołów dokrewnych. Z praktycznego punktu widzenia jest to informacja bardzo przydatna, ponieważ regulacja hormonalna jest uzależniona od tak wielu czynników, że często stwierdzenie czy mamy do czynienia z nadczynnością lub niedoczynnością jest trudne tylko na podstawie badań stężenia hormonów.

Analiza funkcji gruczołow endokrynnych

Narząd	Rezultat	Opis
Tarczyca	85,8	Norma
Grasica	112,6	Norma
Trzustka - część wewnątrz wydzielnicza	104,4	Norma
Nadnercza	188,8	Wzmozenie funkcii
Prostata	97,8	Norma
Analiza endokrynna-średnia	117,9	Norma

Obok analiz różnych narządów możemy określić równowagę biochemiczną.

Organizm człowieka jest określany przez dietetyków jako niezrównoważony, ale samoregulujący się, układ przemiany materii i energii. W żywych komórkach zachodzi szereg reakcji enzymatycznych, tworzących szlaki metaboliczne. Dzięki tym szlakom komórka może się dzielić, rozwijać i utrzymywać własne funkcje życiowe. Metabolizm to ogół szlaków reakcji enzymatycznych, które umożliwiają wymianę materii i energii pomiędzy komórką a środowiskiem. Procesy przemiany materii obejmują przemianę substancji budulcowych (zabezpieczających stałość składu struktury ustroju) i przemianę związków energetycznych. We wszystkich przemianach obowiązuje prawo Roberta Mayera, mówiące o utrzymaniu energii, przechodzącej z jednej postaci w inną. Suma wszystkich postaci energii jest wielkością stałą. Równowaga energetyczna jest zjawiskiem, które cechuje się wysokim poziomem autoregulacji.
W związku z tym ocena autoregulacji przez obraz TRD daje dokładny opis zjawisk energetycznych w organizmie człowieka. Określone strefy, czyli górna, środkowa i dolna oraz całościowa są odzwierciedleniem głównych funkcji organizmu wynikających z równowagi trzech podstawowych struktur mózgu tzn. kory, wszystkich struktur śródmózgowia oraz pnia mózgu.

Górna strefa to strefa sensoryczna - to kora mózgu, strefa ta odzwierciedla funkcje postrzegania, czucia, myślenia.

Środkowa strefa– to struktury śródmózgowia, układ limbiczny – odzwierciedla ona głównie stany emocjonalne.

Dolna strefa – to struktury pnia, odzwierciedlają one funkcje przeżycia, tzn. głównie trawienie, rozmnażanie,

Całościowa funkcjonalna ocena biochemiczna odzwierciedla funkcje mezynchymy, czyli funkcje całości sytemu informatyczno-regulujacego organizmu człowieka.

Strefa	Rezultat	Opis
Górna strefa	126,1	Wzmozenie funkcii
Środkowa strefa	92,4	Norma
Dolna strefa	-62,2	Przewlekle wyczerpanie
Całościowa funkcjonalna ocena biochemiczna	81,7	Hyperegulacja

Ponadto program dodatkowo zawiera  tzw. indeksy biochemiczne

  Indeks tlenowy –    poziom zakwaszenia narządów i mezynchymy

  Indeks toksyczny – poziom intoksykacji narządów

  Indeks stresowy  -  poziom stresu

  Wiek energetyczny – wiek ten określa aktualny wiek z punktu widzenia energetyki.

Analiza psychoenergetyczna

Program analizujący daje tez unikatową możliwość oceny psychosomatycznej. Analiza ta znacznie przyśpiesza ocenę równowagi psychoemocjonalnej pacjenta.  Ułatwia pracę psychologom, lekarzom doceniającym wpływ psychiki na rozwój choroby. Pomaga lekarzom praktykującym homeopatię w doborze  odpowiednich leków.  Wartości  badane podane są w liczbach bezwzględnych od –6 do +6 , umożliwia to ilościowy opis zjawisk psychosomatycznych.

Rysunki  6 i 7 pokazują wzajemne powiązania pomiędzy trzema obszarami naszego ciała. Podział ten jest umowny i służy lepszemu zrozumieniu psychosomatycznej analizy termograficznej w ujęciu Heidelberger scan modell.

Podział ten pozwala na pewne dydaktyczne rozdzielnie, czym jest ciało, umysł i świadomość w ujęciu termograficznym.

1. Poziom cielesny to działania instynktowne – potrzebne do życia, czyli jedzenie, picie i rozmnażanie się.
2. Poziom emocjonalny  przejawia się reakcjach emocjonalnych w zakresie własnego ego i społeczności, w której żyjemy.
3. Poziom świadomości to postrzeganie – to umiejętność zobaczenia, co jest prawda a co iluzją, głębszego spojrzenia na rzeczywistość nas otaczającą.

Rozwój tych trzech poziomów przebiega od dołu do góry, czyli od instynktów przez emocje do postrzegania. Człowiek, który posiada owe trzy elementy pozostające w równowadze, jest całkowicie zdrowy. Nabywa tą równowagę stopniowo, jeżeli gdzieś na tej drodze pojawi się nie rozwiązany problem to rzutuje to na następne wyższe elementy. W tabeli widać jak prawidłowy rozwój instynktów prowadzi do harmonijnego rozwoju emocji i świadomości. Dlatego to właśnie miednica ma powiązania ze wszystkimi innym poziomami.

Ośrodek  instynktu  AQ - działania [poziom fizyczny]

Ośrodek ten odpowiada za realizację koncepcji, które powstały w zespolonym działaniu ośrodków intelektu i emocji, narodziły się z pragnień w ośrodku emocji, następnie zostały przetworzone przez ośrodek intelektu, a teraz zostaną urzeczywistnione przy użyciu ośrodka działania. Ten właśnie ośrodek jest narzędziem dokonania zmiany osobowości, inicjuje ruch i transformację. Ponadto odpowiedzialny jest za spontaniczne reakcje, fizyczne bezpieczeństwo i przetrwanie .Ośrodek ten rozwija się do około 8 roku życia. Wynika z tego że na jego prawidłowy rozwój wpływ maja rodzice i wychowawcy. Dziecko wychowane wbrew działaniu instynktownym wykazuje późnej   duże problemy ze swoim życiem i zdrowiem.

W kulturach wielu państw  dominuje sposób wychowania w lęku i niepewności. Wynika to z tego, że albo rodzice mają zbyt wysokie wymagania w stosunku do swoich dzieci lub otaczają je zbyt dużym parasolem ochronnym. Może tez się zdarzyć ze rodzice żyją lub żyli w stałym lęku i przekazują go potomstwu zupełnie nieświadomie. Jest to bardzo dobrze widoczne w analizie TRD, bowiem wyniki analizy termograficznej  np. matki i dziecka  są często identyczne .

Zjawiska te dają wiele do myślenia, czym naprawdę jest genetyka, czy naprawdę tylko chodzi o informacje przekazywana przez geny w znany nam wszystkim sposób.

Ośrodek emocjonalny EQ [poziom emocjonalny]

Ośrodek ten bywa często pomijany w dość naiwnym przeświadczeniu, że emocje i uczucia są nam niepotrzebne, a czasem nawet przeszkadzają, zwłaszcza w pracy zawodowej. W ten sposób blokujemy potężny  twórczy potencjał, który służy budowaniu harmonijnych, twórczych i zdrowych relacji z otoczeniem, z poszczególnymi ludźmi oraz ze światem w ogóle. Bez zbudowania prawdziwych relacji możemy rozwijać się jedynie w bardzo wąskim zakresie, a w pewnym momencie napotkamy ścianę, która dodatkowo utrudni lub całkowicie zatrzyma i ten ograniczony proces. Typowym przykładem takiego kryzysu jest tzw. wypalenie zawodowe. W pracy ośrodek emocji służy nam do stawiania sobie zasadniczych pytań: co chcę w życiu robić, a czego z pewnością nie chcę? Nie zapominajmy również, że to właśnie w ośrodku emocji bije źródło kreatywności.
Ośrodek tenkształtuje się od 8 do ok. 16 roku życia. Jego zrównoważony rozwój umożliwia tylko prawidłowe ukształtowanie [ zharmonizowanie] podstawowych instynktów. W wyniku tego prawidłowy rozwój świadomości jest zależny od naszych instynktów i emocji. Z tego prostego ciągu logicznego wynika jak ważną rolę pełnia w  wychowaniu rodzice.

Ośrodek mentalny  IQ – postrzeganie-intelekt [świadomość - poziom mentalny]

Ośrodek  ten odpowiedzialny jest za przyswajanie, przetwarzanie i magazynowanie informacji oraz wiedzy o otaczającym nas świecie. Jeżeli mielibyśmy „umieścić” gdzieś współczynnik IQ, to właśnie tu. Jednak należycie rozumiany cel ośrodka intelektu nie może być drastycznie zawężony do „współczynnika inteligencji”, gdyż w istocie służy rozwijaniu wizji i twórczej świadomości oraz zrozumieniu praw rządzących życiem. Głównymi zainteresowaniami tej części naszej inteligencji są myślenie, przewidywanie i podejmowanie decyzji. Ośrodek mentalnyrozwija się już wieku 3 lat, ale pełna świadomość kształtuje się około 18 –20 roku życia.   Harmonijny rozwój ośrodka  jest uzależniony od prawidłowego ukształtowania instynktów i emocji. Doskonale oddaje to stare przysłowie, „Czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci”.

Wzrost na poziomie intuicyjnym rozpoczyna się najpóźniej, często w wieku powyżej 50 lat u wielu ludzi właśnie dopiero co się rozpoczął i jest on związany z właściwymi dolegliwościami wzrostu, wśród których najbardziej znane są depresje. Wzrost w organizmie intuicyjnym nie osiąga u większości ludzi swojego punktu kulminacyjnego, lecz ma miejsce w różnym czasie - nawet w dzieciństwie. Ze względu na ścisły związek pomiędzy poziomem emocjonalnym i intuicyjnym, wzrost w organizmie emocjonalnym jest związany ze wzrostem w organizmie intuicyjnym - podczas gdy zbyt intensywna działalność intelektualna może zakłócić nasz wzrost intuicyjny.

Wzrost i istnienie na wszystkich poziomach rozwoju stanowi nasz cel, tak długo jak jesteśmy na ziemi.

Poprzez nierównomierny nacisk, jaki przykładany jest poszczególnym poziomom, na których następuje wzrost, nasze „ciała” gubią często rytm. Nadmierna aktywność w jednym organizmie powoduje dysharmonię w ogólnej budowie naszych struktur wewnętrznych, do czego mogą przyczyniać się jeszcze impulsy z wyższych poziomów.

Chociaż taka dysharmonia nie występuje koniecznie w sposób zamierzony, to w wielu przypadkach nie da się jej tak po prostu uniknąć. Powstają w nas niemiłe odczucia, złe samopoczucie, zaburzony zostaje funkcjonalny przebieg niektórych subtelnych procesów energetycznych. Te zakłócenia rozprzestrzeniane są w ciele fizycznym i pojawiają się jako blokady-warunkują obraz symptomów, który potem przyporządkujemy chorobom, bez rozpoznania leżących u ich podstaw przyczyn.

Dzięki analizie TRD możemy obserwować zaburzenia blokady poszczególnych poziomów oraz ich wzajemne połączenia. Następna tabela w sposób uproszczony pokazuje tez zależności.

energetycznych. 

 Dzięki analizie TRD możemy obserwować zaburzenia blokady poszczególnych poziomów oraz ich wzajemne połączenia. Następna tabela rys 8  w sposób uproszczony pokazuje tez zależności.

Strefy wg  W. Reicha	Opis	Symbol	Połączenia	Postawa negatywna
1. Oczy uszy	Kontakt zmysłowy- lęk przed ujrzeniem, usłyszeniem Niczego nie widzę niczego nie słyszeć	A	E	POZIOM SAMOKONTROLI	OŚRODEK MENTALNY
2. Usta gardło nos	Kontakt zmysłowy Lęk przed kontaktem Chce z tym mieć kontakt fizyczny nie chce mieć z tym kontaktu fizycznego	B	E, G	Poziom kontaktu
3. Przełyk, język m. szyi	Kontrola siebie, Lęk i złość  wywołane koniecznością   przyjmowania czegoś Chce to mieć w sobie, nie chcę mieć tego w sobie	C	D,E,G	POZIOM NADWRAŻLIWOSCI
4. Barki , piersi –łopatki	Oddychanie Tłumienie wszelkich uczuć – lęku agresji , smutku , wesołości itd. Nie chce aby świat dostrzegł ze jest to we mnie	D	C, E	KONTROLA [TŁUMIENIE] UCZUĆ	OŚRODEK EMOCJI
5. Nadbrzusze, przepona, splot słoneczny, żołądek	Ruch przepony daje przepływ energii w górę i dół Tłumienie pożądania , lęk przed pożądaniem „Tak „ oddanie się Nie  chcę	E	A, B C, D, F,G	POZIOM AGRESJI
6. M. Brzucha, brzuch	Trawienie, potrzeba odtrucia się, spełnienie, pewność siebie Nie jest zadowolony, spełniony, szczęśliwy	F	E,G	NIEPEWNOŚĆ	OŚRODEK  DZIAŁANIA
7. miednica, pośladki, genitalia	Wydalanie, funkcje płciowe Tłumienie siły życia, żywotność Radości z życia  strach i wściekłość  w stosunku do erotyki seksu. Nie chcę płynąc ze strumieniem życia, szukam celów, zasad, porządku, i kogoś kto mi powie co jest dla mnie dobre	G	A, B, C, D, E, F, G	LĘK OBAWA NIEPOKÓJ

Powyższe powiązania i blokady w tabeli nr 8 są ujęte na płaszczyźnie nauki zwanej bioenergetyką. Ta współczesna metoda psychoterapii wywodzi się z prac Wilhelma Reicha, ucznia Freuda, który do klasycznej psychoanalizy dodał „pracę z ciałem”. On też stał się twórcą pojęcia „zbroi mięśniowej”, która jest efektem długotrwałego skurczu mięśniowego spowodowanego napięciem emocjonalnym. Stworzył on system terapeutyczny, nazwany Wegetoterapią - wegetoterapia opiera się na założeniu, że niewyrażone emocje ulegają stłumieniu w ciele i aby jednostka mogła odzyskać pełną świadomość i ekspresję emocjonalną, należy te zablokowane emocje przywrócić do świadomości poprzez pracę z ciałem. Sumę takich napięć Reich nazywa zbroją mięśniową  zaś zdeterminowane przez nią sposoby zachowania się zbroja charakteru Reich wyróżnił siedem stref (obręczy), w których gromadzą się napięcia . Są to:

Podczas terapii pracuje się nad wszystkimi siedmioma strefami po kolei, począwszy od oczu.

Jednakże twórcą bioenergetyki okazała się pacjent Reicha, a później jego współpracownik amerykański psychiatra Alexander Lowen. W swoich pracach Lowen opisuje podstawy nowej nauki i metody psychoterapeutycznej, polegającej na wyzwalaniu emocjonalnym i energetycznym odblokowywaniu człowieka. Terapia polega na poznawaniu struktury i uwalnianiu zalegających w ciele emocji. Dużego znaczenia w dzisiejszym świecie nabiera przywrócenie swobodnego oddychania.

Lowen jako najważniejsze uważał rozwój ego, jego harmonię z ciałem.

Koncepcja bioenergetyki (często niesłusznie kojarzonej z bioenergoterapią) opiera się o techniki nie zawsze do końca wytłumaczalne, jednakże naukowe ukonstytuowanie metoda ta zyskała dzięki skutecznym technikom i dającej się zweryfikować skuteczności w terapii. Da się zauważyć powiązanie teorii Lowena z elementami filozofii wschodu; pojęcie energii znane jest ludziom Wschodu od tysięcy lat. Również ideę przeciwieństw jing i jang  można zaobserwować na kilku przykładach teorii Lowena, chociażby dwa kierunki wypływu energii z serca: w górę i w dół.

Opis funkcjonowania człowieka w ujęciu Lowena uwzględnia cztery warstwy: ego – posługujące się mechanizmami obronnymi (zaprzeczanie, projekcja, racjonalizacja, itp.), tworzące wyobrażenia jednostki o własnej osobie. Drugą jest warstwa mięśniowa; jej przejawem jest chroniczne napięcie mięśni u osób zaburzonych lub pełne wdzięku i koordynacji efektywne działanie jednostek zdrowych. W trzeciej, emocjonalnej warstwie zlokalizowane są odczucie: gniew, ból, lęk rozpacz, a także przyjemność i radość. Czwarta warstwa określana jest jako „serce” – tam mieści się miłości, pragnienie bycia kochanym.

U osoby zdrowej te cztery warstwy funkcjonują w sposób skoordynowany, ekspresyjny, a nie obronny. Wszystkie impulsy przepływają przez serce, ponieważ przez pulsację serce stanowi źródło energii. U osób zaburzonych powstają obrony chroniące serce przed zagrożeniem, tworzące barierę przed dotknięciem go.

Lowen jest zdania, że każdy z nas potrzebuje miłości oraz poczucie, ze nasza miłość jest akceptowana i w pewnym stopniu odwzajemniana. Miłość wiąże nas ze światem, daje nam poczucie przynależności. Przez miłość wyrażamy siebie, potwierdzamy nasza tożsamość, istnienie.

Inną z podstawowych potrzeb ludzkich  wyróżnianych przez Lowena jest dążenie do wolności. Każdy człowiek pragnie byś wolny we wszystkich życiowych sytuacjach – w domu, pracy, szkole, w relacjach społecznych.

Rozwój ego jest tylko szczytem „piramidy osobowości”, u której podstawy znajdują się właśnie procesy energetyczne w organizmie. Model energetyczny osobowości przedstawia się właśnie w postaci piramidy, gdzie u wierzchołka znajduje się ego i umysł, niżej myśli, uczucia i ruchy. Stopnie piramidy odzwierciedlają poziomy ciała i tak procesy energetyczne przejawiają się w ruchach, prowadzą do uczuć, a kończą się myślami. Także dusza to nasz system energetyczny odżywiający każdy organizm, gdy jesteśmy nienawistni nasze serce zaciska się a dusza kurczy. Odwrotny proces toczy się gdy jesteśmy łaskawi dla innych.

Człowiek dojrzały i harmonijny powinien mieć dostęp do swoich emocji, powinien mieć jasny wgląd w samego siebie. Każdy powinien się nauczyć okazywać swoje emocje bo w nich jest ukryta istota naszego człowieczeństwa. Gdy przepływ energii jest harmonijny, człowiek powinien umieć przeżywać podstawowe emocje jakimi są: rozpacz, gniew, śmiech i orgazm. Gdy choćby jednej z tych emocji pacjent nie potrafi okazać, świadczy to o blokach w jego ciele. Blokady energetyczne to nic innego jak tylko chroniczne napięcie emocjonalne, które prowadzi do zmiany w funkcjonowaniu organizmu. Przykładem może być osoba, której lęk jest tak silny, że podnosi instynktownie barki do góry i kuli się w sobie, spłyca się także jej oddech. Taka postawa od razu jest wychwycona wprawnym okiem psychoterapeuty. Prawidłowo i harmonijnie rozwinięty człowiek, stąpa lekko i sprężyście, całą stopą na ziemi, jego miednica jest lekko cofnięta do tyłu.

Pod względem energetycznym równowagę w ciele utrzymują dwie, przeciwne siły, z których jedna, działając do góry, ciągnie organizm w górę, a druga ściąga organizm w dół. Podstawową zasadą energetyki jest reguła, ze naładowanie energią nie może przewyższać wyładowanej energii.

Odblokowywanie energetyczne polega na stosowaniu szeregu ćwiczeń energetyzujących, ugruntowujących i wyzwalających emocje pacjenta. Aby, na przykład, wyzwolić emocje, Lowen stosował ćwiczenie polegające na przeciągłym wymawianiu jednego dźwięku, np. a; pacjent z reguły po kilku minutach zaczynał płakać.

Również oddech jest bardzo ważny. W sposobie oddychania zawarta jest informacja o stanie emocjonalnym i ewentualnych blokach. Spokojny głęboki oddech może doprowadzić do stanu, w którym pacjent pozbywa się swoich obaw i lęków. Oprócz oddechu bardzo istota jest także pulsacja i wibracje ciała. Wszystkie te elementy łączą się w chwili ekspresji silnych stanów emocjonalnych jak np. płacz; ciało drży i pulsuje, oddech jest głęboki. Do ćwiczeń oddechowych wyzwalających ukryte stany emocjonalne, zdecydowanie należy  hiperwentylacja. Jest to ćwiczenie polegające na przetlenieniu mózgu w wyniku częstych i głębokich oddechów. Stopniowo, wraz z oddychaniem przechodzi się różne fazy: od zawrotów głowy i problemów żołądkowych po tężenie mięśni i euforię. Istnieją ludzie, którzy twierdzą, że poprzez hiperwentylację można „narodzić  się na nowo”. Jest to tzw. rebirthing czyli dążenie do przeżycia zapisu pamięciowego i emocji towarzyszących własnym narodzinom. Technika ta nie jest uznana za technikę psychoterapeutyczną i należy raczej do dziedziny parapsychologii.

Lowen wprowadził także pojecie ugruntowania    i opracował tzw. pozycje gruntujące. Ugruntowanie jest pojęciem, które opisuje nasz kontakt z rzeczywistością i poziom poczucia bezpieczeństwa. Osoba ugruntowana to według Lowena człowiek, który potrafi w sposób dojrzały i adekwatny do sytuacji reagować na zewnętrzne sytuacje. W kategoriach fizycznych Lowen opisuje ugruntowanie jako zdolność do stania na własnych nogach i doświadczania kontaktu stóp z podłożem. Okazuje się, iż intensywność, z jaka dotykamy podłoża oddaje nasz kontakt z rzeczywistością. Wyróżnia się dwa typy ugruntowania: ugruntowanie w ciele i w przestrzeni. Ugruntowanie w ciele oznacza, że mamy kontakt z każdą częścią naszego ciała, ugruntowanie w przestrzeni to właśnie pewność z jaką stajemy, chodzimy i dotykamy podłoża.
   Bioenergetyka skutecznie dowodzi, iż Psyche i Soma są ze sobą ściśle powiązane nie tylko poprzez wpływ pracy z ciałem na psychikę ale również odwrotnie: działania umysłowe mają wpływ na stan naszego ciała. Ponieważ jak łatwo zauważyć  wszystko opiera się o harmonijny ruch energii. . Zjawisko to w pełni oddaje termografia regulacyjna. Pozwala ona terapeucie szybko dostrzec zaburzenia energetyczne pod postacią mniejszych lub większych blokad. Dzięki temu można szybko włączyc odpowiednia terapie np. opartą o techniki Lowena lub inne techniki psychoterapeutyczne. Najważniejsze jest to, że terapeuta i pacjent dzięki termografii regulacyjnej widzi  efekty swojej pracy lub, co ma bardzo mobilizujący żeby nie rzec leczniczy wpływ na prowadzoną terapię.

Ocena stanu funkcjonalnego  kręgosłupa

Problemy zdrowotne z kręgosłupem to dzisiaj już choroba cywilizacyjna. Niestety pokutuje wśród pacjentów, ale i znawców tematu [lekarzy, fizjoterapeutów] stwierdzenie, że główną przyczyną dolegliwości kręgosłupa jest przede wszystkim brak ruchu i ciężka praca. Nie jestem zwolennikiem tej tezy, że są to podstawowe przyczyny. Główny problem chorób kręgosłupa to prawidłowe lub nieprawidłowe funkcjonowanie systemu psychoemocjonalnego w stresie.

Dlatego ocena funkcji kręgosłupa poprzez analizę TRD pokazuje rzeczywiste przyczyny jego dolegliwości. Badania NMR lub RTG kręgosłupa pokazują tylko uszkodzenia mechaniczne kręgów i dysków. W moich wieloletnich badaniach stwierdziłem, że bardzo często jak nie najczęściej uszkodzenia mechaniczne zupełnie nie pokrywają się z główną przyczyna dolegliwości kręgosłupa. Dlatego schorzenia kręgosłupa powinniśmy rozpatrywać tylko w powiązaniu ze stanem emocjonalnym pacjenta.Zauważył to już współcześnie W.Reich w hinduskim systemie leczenia, jakim jest joga to powiązanie istnieje od tysięcy lat.

Przykładowy diagram analizy zaburzeń kręgosłupa – kolorem czerwonym oznaczono zaburzenia = blokady poszczególnych segmentów kręgosłupa oraz możliwe dolegliwości.

KRĄG	NARZĄD	OBJAWY DOLEGLIWOSCI
C-1	Przysadka, mózg, twarz
C-2	Przysadka, mózg, oczy, Zatoki, język, twarz,	Bóle oczu, bóle uszu, zaburzenia słuchu, głuchota
C-3	Przysadka , mózg,oczy, twarz, nos, nerw trójdzielny, zęby,
C-4	Przysadka , mózg, twarz,ucho
C-5	Ucho, krtań, przełyk, ucho
C-6	Migdałki,
C-7	Tarczyca , migdałki, bark, łokieć
Th-1	Przedramię , palce , dłonie
Th-2	Serce,	Zaburzenia rytmu serca, szybkie bicie serca, bóle piersi strach, ucisk w klatce
Th-3	Płuca , oskrzela
Th-4	Płuca , serce , śledzona
Th-5	Wątroba	Anemia, niskie RR, zapalenie stawów, SM, osłabione krążenie
Th-6	Żołądek, śledzona
Th-7	Trzustka, XII-ca, żołądek, śledzona
Th-8	Pęcherzyk żółciowy, śledzona, przepona
Th-9	Nerki,
Th-10	Drogi moczowe, nerki bez kory
Th-11	Drogi moczowe
Th-12	Jelito cienkie, przewód limfatyczny
L-1	Jelito grube
L-2	Jelito ślepe	Kurcze w podbrzuszu, zakwaszenie, żylaki
L-3	Jądra, jajniki  pęcherz moczowy, organy płciowe
L-4	Prostata, pęcherz moczowy, organy płciowe, mięsnie pośladków, odbytnica
L-5	Odbytnica, odbyt, jądra
S-1-S-5	Odbyt, jądra
Kość ogonowa

Program do akupunktury 

Dla terapeutów zaznajomionych z zasadami tradycyjnej medycyny chińskiej, analiza TRD została przełożona na tok postępowania zgodny z kanonem tej medycyny. Badający otrzymuje dokładny opis zaburzeń YIN/YANG , zastosowanie punktów do akupunktury  oraz ziół w/g zasad TMCH.

Przykładowe skany z programu:

Opracował  Krzysztof J. Krupka

Wszystkie prawa zastrzeżone